Mümkün mü bu. Kendi varlığının farkında olup bunun mecburiyetinden sıkıldığın için vazgeçebilmek. Delilik yada daha ötesi mi bu. Sahi deliler üzülmez mi? yanmaz mı canları. Daha gelmedim mi?
İnsan o kadar yalnız kalabilir ki. Kendi ruhundan bile kurtulabilir. Bitmek bilmez düşüncelerden, acıdan, mutluluktan, bizi insansı hissettiren her duygudan sıyrılabilmek. Mümkün mü bu. Doğru ile yanlışın olmadığı. İyi yada kötü olmayı seçmek zorunda kalmayacağın. Kimseye vefa borcun olmadığı. Yemediğin içmediğin. KURTARIN BU ZİNDANDAN BENİ!!! Kimse var mı? Duyan var mı? Bir yol olmalı. Şiir gibi olmasa da. Bir yol olmalı. Kayıp gitmemeli her şey ellerimden.
Yardım edin iyi insanlar. Kaybediyorum, düşüyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder